خودفریبی

وقتی زندانی ِ محکوم به حبس ابد با منطق اش زندانبان را محکوم کرد ،

زندانی ها از عمق اندیشه اش حیرت کردند ،

و دیوار ها به عمق حماقتش خندیدند !

   فالش نویس - ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٩

کافی نیست ؟

remember us,

 for we too have lived, loved, and laughed

ما را به یاد بیاورید

چون ما هم ، زندگی کردیم ، عشق ورزیدیم  ، و خندیدیم

 


جمله جالبی بود از فیلم "shutter island"

   فالش نویس - ٢۱ اردیبهشت ۱۳۸٩

باران

مترسک را به جرم خشکسالی فلک کردند !

آسمان گریه اش گرفت !

   فالش نویس - ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸٩

توطئه

دیروز میان جهنم ...

اسناد جرم حوا را آتش زدند !

فردا آدم را قصاص می کنند !

   فالش نویس - ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٩

بی خود و بی جهت

تا چند وقت پیش فکر میکردم فقط ادمهایی زندگی کردن را می فهمند، که اول خودشونو شناخته باشن ، اما انگار آدمهایی که نمی فهمن خوش تر و بهتر زندگی میکنن ... و مهم اینه که هیچ کدوم از این دو وضعیت اون یکی را نقض نمیکنه – کلا چیز غریبیه این لامصب ! ( زندگی را میگم ! )

پ.ن 1 : یکی از مظاهر حماقت میدونی چیه ؟ اینه که طرف بیاد با افتخار بگه نتونستم با فلان کتاب ارتباط برقرار کنم ولی تا آخرش را خوندم ! ( به مناسبت نمایشگاه بین المللی کتاب )

پ.ن 2 : گریم بازیگرهای فیلم "در چشم باد" منو یاد صنعت خودروسازیمون میندازه !

   فالش نویس - ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٩

لبخند

خوشحالم که هنوز آدمها زبان لبخند یادشان هست !

   فالش نویس - ۸ اردیبهشت ۱۳۸٩

ترس

ترسید زیر آفتاب برود ...

نکند سایه ای نداشته باشد !

   فالش نویس - ٤ اردیبهشت ۱۳۸٩

Life Formula

Don’t let your victories go to your head ,

or your failures go to your heart

   فالش نویس - ۳ اردیبهشت ۱۳۸٩

قرارداد - قیصر امین پور

ای درخت آشنا

         شاخه های خویش را

                             ناگهان کجا

                                          جا گذاشتی ؟

 

یا به قول خواهرم فروغ :

            دستهای خویش را

                         در کدام باغچه

                                  عاشقانه کاشتی ؟

 

این قرار داد

    تا ابد میان ما 

             برقرار باد :

                  چشمهای من به جای دستهای تو!

                                  من به دست تو

                                               آب می دهم

                                  تو به چشم من

                                               آبرو بده !

 

من به چشمهای بی قرار تو

                 قول می دهم:

                     ریشه های ما به آب

                     شاخه های ما به آفتاب می رسد

 

                     ما دوباره سبز می شویم!

   فالش نویس - ٢ اردیبهشت ۱۳۸٩